ஒரு தலை ராகம்

அவளைப் பிடித்ததால் தான் நெருங்கினேன்
அவளோ சிணுங்கக்கூட இல்லை

கணவில் அவள் என்னை தருவியபோது
கிடைத்த கிளர்ச்சியை விட

அவள் அறியாது சீண்டிய அவள்
கூந்தல் எந்தன் உயர் குலைத்ததே

நீ சொல்லாத பல காதல் கவிதைகள்
கேட்டதுபோல் நான் பாடினேன்

அன்று நீ சொன்ன வசை சொற்கள்
இன்றும்  இன்னிசையாய் என்னை மயக்கியது

நீ அருகில் நின்ற போதும்
ஆறாத தேக தாகம்

உன்னை மறைந்து ரசித்த பொது
தீர்த்தது உள்ளத்தின் தாகத்தை

காணாத பல நாட்கள் போயினும்
காணும் வரை காதிருக்கத்தொன்றும்

காதிருபத்தின் வலி வேதனைதான்
ஆயினும் கோவம் இல்லை காதல் மட்டுமே

உன் தோழியிடம் நீ சொன்ன
குறும்பு பேச்சுக்கள் கேட்டபோதெல்லாம்

எனக்காக அவளிடம் நீ தூது
சொன்னாயோ என்று நினைத்தேன்

என்று நான் உன்னிடம் சொல்வது
என்றுமே சொல்வதில்லை என் காதலை 

நீ கேட்டதால்!!!

மானே தேனே என்று உன்னை அழைத்து

எட்டா பொருள் ஆக்கமாட்டேன்

உன்னை அலங்கரிக்க மொழி தேடி நின்றபோது

மொழியை நீ வந்து நின்றாயே.

பூ இடையே இருந்த வண்டு

மறைந்திருந்து

என் மெய் மறக்கவைக்கும்

உன் விழியாய் தொன்றிட்ரே

உன் உதடோர குரும்புச்சிரிப்பால்

ஏற்பட்ட கன்னக்குழியில் நான் வீழ்ந்து ,

எழும்ப வழி இருந்தும்

மோகத்தால் மனம் இல்லை.

மலர் கொண்ட மனம் அது

உன் நறுமணம் சூழ்ந்த வனம்

கிளையில் ஓடும் கோடி கண்டபோது

உன் சுருள் முடி மனதை கவரும்

உன் மழலை பேச்சு கேட்டபின்

இனி காதுகள் எதற்கு

உன் குழையும் சிணுங்கல் குரல் கேட்ட

செவிகள் வேறேதும் கேட்க மறுக்கும்

கடலும் சிறிதாய் தோன்ற இந்த

உலகும் சிறிதாய் போனதே,

என் வலி கண்டு நீ பொழிந்த

அன்பும் அரவணைப்பின் முன்

இறை காட்டிய பல விந்தைகளில்

உன் உறவு விந்தையிலும் விந்தை

மடை திறந்தார் போல் பொழியும்

அவன் அன்பில் நீயும் என் குழந்தை

For tounglish version

maane thene yendru unnai azhaithu

yetta porul aakka maatten

Unnai alangarikka mozhi thedi nindrapothu

mozhiyaai nee vanthu nindraye.

Poo idaiye inruntha vandu,

marainthirunthu

yen mei marakkaveikum

un vizhiyaai thondrittre.

un uthadora kurumbu sirippaal

yerpatta kanna kuziyil naan veeznthu,

yezhumba vazhi irunthum

moghatthaal, manam illa.

malar konda manam athu

un narumanam soozntha vanam

kilaiyil oodum kodi kandapothu

un surlu mudi manathai kavarum

un mazhalai pechu kettapin

ini kathukal yetharu

un kuzhaium sinungal kural ketta

sevigal verethum ketka marukkum

kadalum sirithai thondra intha

ulagum sirithai ponathe,

yen vali kandu nee pozhintha

anbum aravanaippin mun

irai kaatiya pala vinthaigalil

un uravu vinthailum vinathi

madai thiranthaar pol pozhium

avan anbil neeum yen kuzanthai

For her

You are the life and you are the soul,

you are my heart beat and keeper of my youth.

I wait for your command

And place the roses at your path

Cleansing the stones and thorns

That shall be hurdles in your path

I Shan’t let you weep

But will fullfill your desires.

Your wish are my commands,

And your kisses tune my heart.

Killing looks you throw and

Intoxicating voice you pour.

Its that little thing that birng us together

Love

அவளைப்பற்றி...

நீ அருகே இல்லாத காலங்களில் என் கண் கலங்குகிறது

என் கண்ணீர் கூட உன்னை தேடுகிறது

என் கண்ணுள் வாழும் தேவதை நீ

அதனால் தான் கண் மூடாமல் இருக்கிறேன்

இருள் என்றல் பயம் என்றாயே அன்று...

காலம் கடல் என்றால் அதன் ஒவ்வொரு துளியும் உணதாக்குவேன்

காலம் நீர் துளி என்றல் அது விழும் ஒவ்வொரு கடலையும் உணதாக்குவேன்

என் கோபம் தீர்க்கும் மருந்தை நீ கொண்டாயே

உன் ஒரு புன்னகையில் என்னை வென்று விட்டாயே

ஒரு நாள் முழுதும் உன்னுடன் வாழ நினைக்கிறேன்

என் வாழ்னாலே ஒரு நாளாகட்டும்

நாளை வரை நான் வாழ விரும்பவில்லை

இரவில் மட்டும் தான் உன் குரல் கேட்க முடியும் என்றல்

என் வாழ்வே இறுளாகட்டும் – என் ஒளியாக நீ இரு...

நீ இறகில்லாத தேவதையா அல்லது

அந்த தேவதைகள் இரகுள்ள நீயா - சொல்.

அவள் மேல் நான் கொண்ட காதல்

பெண் என்பவள் மலர் தானோ
உன் பேச்சில் தேனின் இனிமை
உன் வாசத்தில் சொக்கும் வண்டு - நான்

மீன் அல்ல உன் கண்கள் - ஏனெனில்
தூண்டில் போடுமொ மீன்கள்.

தாலாட்டி தூங்கவைத்தவள் தாய் - நீ
என் தூக்கம் கலைத்த தீ - அல்ல
நீர் ஓடை நீ.

நான் அழுவதிலும் சுகம் காண்கிறேன்
நீ ஆறுதல் சொல்ல உள்ளாய் என்று

கடலில் மூழ்கி முத்தெடுத்து
மாலையாய் உனக்கு சூடதவந்தேன்
பிறகே தெரிந்தது நான் எடுத்தது
உன் சிரிப்பில் சிந்தியவை என்று.

பிழைகள் திருத்த ஆசைதான்
ஆனால் நீ செய்யும் பிழைகளை
படிக்க மட்டுமே ஆசை.
உன் மடல்களை தீண்டுகையில் உன்னை
தொடிகின்ற பிரம்மை.

பொமியின் தாகம் தீர்ப்பவள் கங்கை
என் மோகத்தை தீர்க்கும் மங்கை - நீ
என் ஆகாய கங்கை.

ரதியில் மயங்கிய மன்மதன் அல்ல - நான்
உன்னி மட்டும் மயங்கிய ராமன்.

உன் வருகைக்கு காத்தது இருபது வருடம்
வந்ததும் உணர்ந்தேன் அது வெறும் இருபது நிமிடம்.

தனிமையில் நான் பேசும் மொழி - மௌனம்
நீ உறங்குகையில் அது உன் அருகே காத்துயிருக்கும்
ஏனெனில் தனிமையிலும் நான் பேசுவது
அன்பே உன்னோடுதான்.

நீ சிந்திய கண்ணீரில் சிதைந்தது
என் மனம் மட்டும் தான் - ஏனெனில்
அது விழுந்தது பறையாக என் இதயத்தில்.

இனிய பாடல்கள் கேட்கயில்
என் மனம் அமைதி அடையும் - அதனால் தானோ
நீ பேசும்போதெல்லாம் நான் அமைதி அடைகிறேன்.

அலைகள் என்னை தீண்டும் போது ஒரு பரவசம்
அது உன் கூந்தல் என்று நான் உணர்ந்த பின்பே.

துடித்தால் தான் வாழமுடியும் என்றால் என்
இதயம் துடிக்காமல் போகட்டும்.
நீ துடித்து நான் வாழ நான் அறக்கன் அல்ல.

திரும்பி வரும் என்ற நம்பிக்கையில் என் மூச்சை
வெளிவிடுகிறேன் - கண்ணே வெகுநேரம்
காத்திருக்க வைக்காதே.
உடன் இறுக்கயில் என் உயிராயிரு பிரிவில்
என் சுவாசமாய் மட்டும் இரு.

மடல் முழுதும் உன் பெயரை மட்டுமே
எழுத முடிந்தது - நான் எழுத நினைத்தது
என் மனத்தில் உள்ள நினைவு மட்டும்தான்

என் மனத்தில் உள்ளானவற்றை எழுத நினைத்தேன்
அதனால்தான் மடல் முழுவதும் உன்
பெயரை மட்டும் எழுத முடிந்தது.

உன் இதழில் தேன் சுரக்கிறதோ என்ற ஐயம்
நீ அனுமதி கொடுத்தல் அதை சுவைத்து
தீர்த்துக்கொள்வேன் - தருவாய் தானே.

உன் மேல் எனக்கொரு கோபம் உண்டு
எனக்கென்று பிறந்து இத்தனை யுகங்கள்
என்னை பிரிந்திருத்த காரணத்தால்.

உன் மார்பில் துடிப்பது உன் இதயமா அல்ல நான்
என்பதை மறைக்கததான் அணிந்தாயோ
அந்த மாறாப்பு சேலையை.

உனக்கும் எனக்கும் இடையே இடைவேளை
கூடாதென்றுதானோ உன்
இடையை கூட வருத்தி சுருக்கினாய்

உன்னை அலங்கரிக்க மலர்கள் தேடி வந்தேன்
நந்தவணமாய் நீயே நின்றா!
உன்னில் எதை நான் பறிக்க.

-SK